Vanaf vandaag zijn klimaatwetenschappers en politici in Kopenhagen bijeen om over het klimaat te praten. Ze doen dat in de aanloop van het nieuwe klimaatakkoord dat in december gesloten moet worden. Eén van de dingen waar ze over praten is geo-engineering (waar ook het coververhaal in nrc.next vandaag over gaat).
Door te knutselen aan de atmosfeer kun je de opwarming van de aarde tegengaan. Je kunt bijvoorbeeld anderhalf miljoen ton zwaveloxide in ballonnen de lucht in te laten. Door chemische reacties in de bovenste luchtlagen zou dan een soort zonnefilter ontstaan. En door ijzerdeeltjes in de oceaan te dumpen kun je algengroei bevorderen. Die algen halen dan de koolstofdioxide uit de lucht waardoor het broeikaseffect vermindert.
Maar werkt dit soort experimenten? En zo nee, wat dan? Twee wetenschappers over geo-engineering, en vier doemscenario’s die met deze ontwikkeling voorkomen moeten worden.
1. De Amerikaanse fysicus Robert Socolow ziet onderzoek naar geo-engineering als een verzekering tegen de risico’s van klimaatverandering. Met snelle geo-engineering zou je een plotseling optredende klimaatcrisis het hoofd kunnen bieden. Hier een lezing die Socolow gaf aan de universiteit van Princeton:
2. Tim Lenton, hoogleraar aardwetenschappen aan de Universiteit van East Anglia in Norwich en zijn studente Naomi Vaughan rekenden in een studie voor dat veel van die plannen niet werken.
Dan de doemscenario’s, via het klimaatblog van nrc.
1. Ondanks de economische crisis daalt de CO2 uitstoot niet. De CO2-concentratie in de atmosfeer is in 2008 met 2,2 duizendste promille gestegen. Dat hoeft niet te betekenen dat er meer CO2 wordt uitgestoten. Het kan ook zo zijn dat ze oceanen minder CO2 opnemen. Maar dan hebben we pas echt een probleem (zie doemscenario 3).
2. Temperatuurstijging heeft grotere gevolgen dan gedacht. Het klimaatpanel van de VN rekende in 2001 uit dat de de temperatuurstijging in ieder geval onder de twee graden moest blijven. Volgens recent onderzoek heeft een temperatuurstijging van 1 graad al grote gevolgen.
3. De oceanen nemen steeds minder CO2 op. Door klimaatverandering waait het harder op zee. Het water wordt omgewoeld en de koolstofdioxide uit de onderste lagen komt naar boven. Daardoor raakt de bovenste waterlaag verzadigd en neemt het water minder CO2 op.
4. Het ijs op de Noordpool smelt sneller dan ooit tevoren. Wanneer de ijslaag dunner is, wordt er minder zonlicht gereflecteerd. Bovendien komt er bij het smelten van de ‘eeuwige’ laag sneeuw veel methaangas vrij. Methaan is een broeikasgas.
Bron: nrcnext.nl
